Optimal abatement of sulphur emissions in Europe, Environmental and Resource Economics, 1994

Optimal abatement of sulphur emissions in Europe, Environmental and Resource Economics, 4(2): 127-150. (SCOPUS, EconLit, ISI Listed. Συντελεστής βαρύτητας: 1.961 και 5-ετίας: 2.308) (1994).

Η εργασία αυτή παρουσιάζει ένα μαθηματικό υπόδειγμα για την ανάπτυξη στρατηγικών ελέγχου των εκπομπών ρυπαντών στην Ευρώπη. Δεδομένου ότι τα μέτρα για την μείωση των εκπομπών είναι δαπανηρά, η βασική προτεραιότητα σε τέτοιου είδους μελέτες είναι η οικονομική αποτελεσματικότητα. Το μοντέλο στηρίζεται στη ελαχιστοποίηση των κοστών ελέγχου με στόχο τον κατάλληλο καταμερισμό ευθυνών μεταξύ κρατών, σύμφωνα με οικολογικά και οικονομικά κριτήρια. Στηρίζεται στην απλή ιδέα ότι τα κράτη όπου ο έλεγχος εκπομπών είναι φθηνότερος θα πρέπει να αναλάβουν μεγαλύτερη μείωση. Η μελέτη δείχνει ότι αυτό οδηγεί σε μεγαλύτερη από 40% μείωση των εκπομπών θείου (S) στην Ευρώπη. Δηλαδή το κόστος επίτευξης μιας 30% μείωσης των εκπομπών (σύμφωνα με την σε ισχύ ‘Λέσχη του 30%’) μπορεί να επιτύχει μια 40% μέση τιμή μείωσης, αν μια πιο αποτελεσματική πολιτική ακολουθείτο. Το μοντέλο στηρίζεται στην ιδέα ότι μια πλήρης ανάλυση κόστους-οφέλους είναι ανέφικτη. Στηριζόμενος στα κόστη ελέγχου εκτιμώνται τα κέρδη (ζημίες) που οι Ευρωπαϊκές χώρες μπορούν να πετύχουν αν συνεργαστούν στις πολιτικές που ακολουθούν από το να ενεργήσουν ανεξάρτητα. Διάφορα σενάρια καθορισμού των περιορισμών (constraints) του μαθηματικού προβλήματος προτείνονται (με βάση οικονομικά και οικολογικά κριτήρια) με σκοπό την ανεύρεση της καλύτερης δυνατής επιλογής για την ανάπτυξη κοινής Ευρωπαϊκής πολιτικής.

JEL Classification: Renewable-Resources-and-Conservation; Environmental-Management-Water; Air (Q250); Abatement-; Emissions-; Natural-Resources-General (7210); Conservation-and-Pollution (7220)